|
Poniżenie i wywyższenie Chrystusa
1. Jaki był przebieg historii Chrystusa jako Odkupiciela?
Chrystus najpierw upokorzył się Sam, a potem był wywyższony w chwale.
Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie, który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu, lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią.
Flp 2,5-10
Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć, by wejść do swojej chwały? I począwszy od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co o nim było napisane we wszystkich Pismach.
Łk 24,26-27
Za dni swego życia w ciele zanosił On z wielkim wołaniem i ze łzami modlitwy i błagania do tego, który go mógł wybawić od śmierci, i dla bogobojności został wysłuchany; i chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał, a osiągnąwszy pełnię doskonałości, stał się dla wszystkich, którzy mu są posłuszni, sprawcą zbawienia wiecznego i został obwieszczony przez Boga jako arcykapłan według porządku Melchisedeka.
Hbr 5,7-10
2. Co było poniżeniem Chrystusa?
-To, że Chrystus stał się człowiekiem i żył w ubóstwie, cierpiał i był poniżany.
Wzgardzony był i opuszczony przez ludzi, mąż boleści, doświadczony w cierpieniu jak ten, przed którym zakrywa się twarz, wzgardzony tak, że nie zważaliśmy na Niego.
Iz 53,3
Podobnie jak Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służył i oddał życie swoje na okup za wielu.
Mt 20,28.
A że sam przeszedł przez cierpienie i próby, może dopomóc tym, którzy przez próby przechodzą.
Hbr 2,18
Przeto pomyślcie o tym, który od grzeszników zniósł tak wielkie sprzeciwy wobec siebie, abyście nie upadli na duchu, utrudzeni.
Hbr 12,3
3. Czy Odkupiciel znosił jeszcze inne poniżenia?
-Tak, Chrystus był jeszcze kuszony przez diabła (Mt 4,1), chociaż był Synem Bożym i nie popełnił grzechu.
4. Jaka z tego wypływa nauka dla nas?
- Pokusa nie jest sama w sobie grzechem i zawsze możemy mieć pomoc w Zbawicielu, gdy jesteśmy kuszeni.
Nie mamy bowiem arcykapłana, który by nie mógł współczuć ze słabościami naszymi, lecz doświadczonego we wszystkim, podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu.
Hbr 4,15
5. Co było największym poniżeniem Chrystusa ?
- Największym poniżeniem Chrystusa była Jego męczeńska śmierć na krzyżu.
Albowiem mówię wam, iż musi się wypełnić na mnie to, co napisano: Do przestępców był zaliczony; to bowiem, co o mnie napisano, spełnia się.
Łk 22,37
Wtedy rzekł Jezus do arcykapłanów i dowódców straży świątynnej, i starszych, którzy podeszli do niego: Jak na zbójcę wyszliście z mieczami i kijami?
Łk 22,52
Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu, stawszy się za nas przekleństwem, gdyż napisano: Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie.
Ga 3,13
Patrząc na Jezusa, sprawcę i dokończyciela wiary, który zamiast doznać należytej mu radości, wycierpiał krzyż, nie bacząc na jego hańbę, i usiadł na prawicy tronu Bożego.
Hbr 12,2
6. Czy to ostatnie poniżenie było konieczne ?
- Tak, ponieważ trzeba było wypełnić wolę Boga, która była objawiona w proroctwach Pisma Świętego.
Dlatego Ojciec miłuje mnie, iż Ja kładę życie swoje, aby je znowu wziąć. Nikt mi go nie odbiera, ale Ja kładę je z własnej woli. Mam moc dać je i mam moc znowu je odzyskać; taki rozkaz wziąłem od Ojca mego.
J 10,17-18
Od tej pory zaczął Jezus Chrystus tłumaczyć uczniom swoim, że musi pójść do Jerozolimy, wiele wycierpieć od starszych arcykapłanów i uczonych w Piśmie, że musi być zabity i trzeciego dnia wzbudzony z martwych.
Mt 16,21
Codziennie bywałem u was w świątyni i nauczałem, a nie pojmaliście mnie, lecz to się stało, aby się wypełniły Pisma.
Mk 14,49
7. Czy istnieje jeszcze inny powód, dla którego było to konieczne ?
- Męka i śmierć Jezusa były konieczne jako zadośćuczynienie za grzech człowieka.
On ci jest ubłaganiem za grzechy nasze, a nie tylko za nasze, lecz i za grzechy całego świata.
1 J 2,2
Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.
Iz 53,5
Nazajutrz ujrzał Jezusa, idącego do niego, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: Za mną idzie mąż, który był przede mną, bo pierwej był niż ja. I ja go nie znałem; lecz dlatego przyszedłem, chrzcząc wodą, aby był objawiony Izraelowi.
J 1,29-31
8.Co rozumiemy przez mękę i zadośćuczynienie?
- Rozumiemy to, że śmierć Jezusa była dla nas tak drogocenna, że dla miłości okazanej przez nią, Bóg, sędzia sprawiedliwy, może nam przebaczyć nasze grzechy i przywrócić nas znowu do Swej łaski.
Wiedząc, że nie rzeczami znikomymi, srebrem albo złotem, zostaliście wykupieni z marnego postępowania waszego, przez ojców wam przekazanego, lecz drogą krwią Chrystusa, jako baranka niewinnego i nieskalanego.
1 P 1,18-19
Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was przywieść do Boga; w ciele wprawdzie poniósł śmierć, lecz w duchu został przywrócony życiu.
1 P 3, 18
Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.
1 J 1,9
Gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej, i są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie, którego Bóg ustanowił jako ofiarę przebłagalną przez krew jego, skuteczną przez wiarę, dla okazania sprawiedliwości swojej przez to, że w cierpliwości Bożej pobłażliwie odniósł się do przedtem popełnionych grzechów, dla okazania sprawiedliwości swojej w teraźniejszym czasie, aby On sam był sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego, który wierzy w Jezusa.
Rz 3,23-26
9. Jaka nauka wypływa dla nas ze śmierci Chrystusa?
Widzimy tu wielkie zło grzechu i nieskażoną świętość Boga, który nie może tolerować grzechu.
On tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.
1 Kor 5,21
Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu, stawszy się za nas przekleństwem, gdyż napisano: Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie, (14) aby błogosławieństwo Abrahamowe przeszło na pogan w Jezusie Chrystusie, my zaś, abyśmy obiecanego Ducha otrzymali przez wiarę.
Ga 3,13-14
10. Czy to już wszystko?
- Oprócz tego, widzimy, że Bóg jest miłością, i tylko ta miłość Boga do nas, skłoniła Go do zesłania nam Zbawiciela.
Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
J 3,16
Umiłowani, miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga, i każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością. W tym objawiła się miłość Boga do nas, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy przezeń żyli. Na tym polega miłość, że nie myśmy umiłowali Boga, lecz że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ubłaganie za grzechy nasze.
1 J 3, 7 -10
11. Czy śmierć Chrystusa dowodzi sprawiedliwości i miłości Boga?
- Tak, krzyż w najcudowniejszy sposób wskazuje nam drogę do Boga, brzydzącego się grzechem oraz miłość Boga do grzesznika.
Ale to Panu upodobało się utrapić go cierpieniem.
Iz 53,10
Gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej, i są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie, którego Bóg ustanowił jako ofiarę przebłagalną przez krew jego, skuteczną przez wiarę, dla okazania sprawiedliwości swojej przez to, że w cierpliwości Bożej pobłażliwie odniósł się do przedtem popełnionych grzechów, dla okazania sprawiedliwości swojej w teraźniejszym czasie, aby On sam był sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego, który wierzy w Jezusa.
Rz 3,23-26
Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, dla wielkiej miłości swojej, którą nas umiłował, i nas, którzy umarliśmy przez upadki, ożywił wraz z Chrystusem - łaską zbawieni jesteście - i wraz z nim wzbudził, i wraz z nim posadził w okręgach niebieskich w Chrystusie Jezusie, aby okazać w przyszłych wiekach nadzwyczajne bogactwo łaski swojej w dobroci wobec nas w Chrystusie Jezusie. Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
Ef 2, 4-9
12. O czym jeszcze powinniśmy pamiętać?
- O tym, że jesteśmy także wiecznymi dłużnikami Odkupiciela, który z miłości do nas poświęcił Swoje życie.
Podobnie jak Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służył i oddał życie swoje na okup za wielu.
Mt 20,28
Większej miłości nikt nie ma nad tę, jak gdy kto życie swoje kładzie za przyjaciół swoich.
J 15,13
Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie.
Ga 2,20
13. Co należy rozumieć przez wywyższenie Chrystusa ?
- Zaszczyt, jakiego doznał Chrystus z powodu swego posłuszeństwa aż do śmierci.
Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię.
Flp 2,13
14. W czym uwidocznione jest wywyższenie Chrystusa?
- Zbawiciel zwyciężył śmierć; trzeciego dnia zmartwychwstał; wstąpił na niebiosa; zesłał Ducha Świętego; siedzi po prawicy Boga Ojca i stosownie do danego apostołom przyrzeczenia, przyjdzie powtórnie sądzić żywych i umarłych .
Niechaj się nie trwoży serce wasze; wierzcie w Boga i we mnie wierzcie! W domu Ojca mego wiele jest mieszkań; gdyby było inaczej, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli.
J 14,1-3
Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą głos jego; i wyjdą ci, co dobrze czynili, by powstać do życia; a inni, którzy źle czynili, by powstać na sąd.
J 5,28-29
Gdyż wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił, potwierdzając to wszystkim przez wskrzeszenie go z martwych.
Dz 17,31
15. W jaki sposób Chrystus jest wywyższony przez Swoje Zmartwychwstanie?
- Zmartwychwstanie Jezusa dowodzi, że był On istotnie Synem Bożym, że zwyciężył śmierć, i że cierpiał za grzechy świata.
A Jezus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi.
Mt 28,18
{Jezus} został wydany za grzechy nasze i wzbudzony z martwych dla usprawiedliwienia naszego.
Rz 4,25
I my zwiastujemy wam dobrą nowinę. Tę obietnicę, którą dał ojcom, (33) wypełnił teraz Bóg dzieciom ich przez wzbudzenie nam Jezusa, jak to napisano w psalmie drugim: Synem moim jesteś, Dzisiaj cię zrodziłem.
Dz 13,32-33
16. W jaki sposób Chrystus jest wywyższony przez Swoje Wniebowstąpienie?
- Został wzięty do nieba, aby tam otrzymać cześć i chwałę od wszystkich stworzeń, i aby stamtąd zesłać na ziemię dar Ducha Świętego.
{Bóg}, który wzbudził Go z martwych i obdarzył chwałą.
1 P 1, 21
Wywyższony tedy prawicą Bożą i otrzymawszy od Ojca obietnicę Ducha Świętego, sprawił to, co wy teraz widzicie i słyszycie.
Dz 2,33
Nakazuję ci przed obliczem Boga, który wszystko ożywia, przed obliczem Chrystusa Jezusa, który przed Poncjuszem Piłatem złożył dobre wyznanie, abyś zachował przykazanie bez skazy i bez nagany aż do przyjścia Pana naszego Jezusa Chrystusa, które we właściwym czasie objawi błogosławiony i jedyny władca, Król królów, Pan panów, jedyny, który ma nieśmiertelność, który mieszka w światłości niedostępnej, którego nikt z ludzi nie widział i widzieć nie może; jemu niech będzie cześć i moc wieczna. Amen.
1 Tm 6,13-17
17. Co rozumiemy przez to, że Jezus siedzi po prawicy Boga Ojca?
- Rozumiemy całą władzę daną Jezusowi w niebie i na ziemi.
Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, Aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek pod nogi twoje!
Ps 110,1
Jak nadzwyczajna jest wielkość mocy Jego wobec nas, którzy wierzymy dzięki działaniu przemożnej siły jego, jaką okazał w Chrystusie, gdy wzbudził go z martwych i posadził po prawicy swojej w niebie ponad wszelką nadziemską władzą i zwierzchnością, i mocą, i panowaniem, i wszelkim imieniem, jakie może być wymienione, nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym; i wszystko poddał pod nogi jego, a jego samego ustanowił ponad wszystkim Głową Kościoła, który jest ciałem jego, pełnią tego, który sam wszystko we wszystkim wypełnia.
Ef 1,19-23
Przykazał nam też, abyśmy ludowi głosili i składali świadectwo, że On jest ustanowionym przez Boga sędzią żywych i umarłych.
Dz 10,42
wg Das Glaubensgespraech in der Evangelisch-methodistischen Kirche,b.r.w. oraz Katechizm
dla użytku członków Kościoła Metodystycznego, Warszawa 1948, opracował ks. JB
(Artykuł ukazał się w miesięczniku metodystycznym "Pielgrzym Polski" 4/2008 i 5/2008, prawa autorskie Wydawnictwo "Pielgrzym Polski" : wydawnictwopp@metodysci.pl )
Następny rozdział
|
|
